Gerda Kloek

In mijn jeugd vond ik hardlopen leuk. Maar na enkele jaren kwam de klad er in. Zo’n dertig jaar later,
zo rond mijn 50 ste , merkte ik dat ik toch weer eens wat meer in beweging moest komen, dus weer
aan ‘t hardlopen. Eerst wat voor mij zelf om mij vervolgens aan te sluiten bij laagdrempelige
loopgroepen in Balkbrug en Dedemsvaart. Ik kwam tot de ontdekking dat ik dat hardlopen nog
steeds wel leuk vond en met een aantal gelijkgestemden is het helemaal gezellig en het werkt ook
motiverend.

Enkele jaren terug nog maar eens een knop omgedraaid en besloten dat ik ook wat aan mijn
overgewicht moest doen. Al wandelend, zwemmend, fietsend en hardlopend, tezamen met een goed
dieet, zorgden ervoor dat ik in een korte tijd ong. 25 kilo verloor. En dan blijkt ineens dat het
hardlopen nog veel leuker is met zo’n rugzak aan gewicht minder. En dan wordt je ineens ook nog
een stuk fanatieker. Ik heb de afgelopen tijd zo links en rechts aan diverse loopevenementen
meegedaan. Een mooie tijd is meegenomen maar het feit dat het me lukt om diverse afstanden uit
te lopen, over verschillende soorten terreinen, is mijn grootste uitdaging.

Er staat op dit moment nog één uitdaging open: Het lopen van een marathon. En dat nog voordat ik
60 wordt, dus dat wordt doorlopen.

Inmiddels is de Dedemsvaartse loopgroep opgegaan in De Vechtdallopers. Een loopgroep waar voor
iedere wandelaar/loper een plekje is. Recreatief of fanatiek, maar bovenal een loopgroep waar het
lopen vooral leuk moet zijn want als lopen niet leuk is, houdt je het niet vol. Ik train zelf mee in zowel
Dedemsvaart als Hardenberg. In beide plaatsen is het prettig lopen in fijne groepen, waar rekening
met elkaar wordt gehouden en een ieder op zijn niveau kan meelopen. Ik ben inmiddels
“gepromoveerd” tot HULPTRANER, m.a.w. ik ben de “jongste” hulp van de trainers.