Roegwold Run

Roegwold Run 4 januari Marlies Hofman en Melchior Ram

Sinds lange tijd wordt in de provincie Groningen een mysterieuze ultraloop georganiseerd. Details zoals de afstand, de datum en het aantal deelnemers zijn in nevelen gehuld. Kandidaten schrijven zich in op een geheime manier en worden persoonlijk geselecteerd door de race director. Deelnemers moeten aan enkele speciale voorwaarden voldoen, waaronder het tekenen van een geheimhoudingsverklaring. Vandaar dat je waarschijnlijk nog nooit hebt gehoord van deze raadselachtige loop.

Onlangs benaderde de Groningse organisator, een zekere Lazarus uit Leek, de mannen van UltraGrunnen om samen een eenmalige open editie te organiseren: de RoegwoldRun.
Wanneer de winter haar witte deken over Groningen spreidt, ontwaakt ’t Roegwold in een ijzige stilte waar mistflarden hun schaduwen werpen. Onder bevroren takken en knisperende sneeuwvlokken verdwijnen paden en vervagen grenzen. Kou, mist en modder komen in dit ruige moerasgebied samen tot een meedogenloze beproeving. Deze race daagt je uit om de koude wind te trotseren en het raadsel van ’t Roegwold te ontrafelen

4 Januari was het dan zover, we zouden om 09.00 uur starten, dus op tijd in de auto, op naar Groningen. Dit was door het winterse weer meteen al een beproeving, en na de briefing zijn we met 50 deelnemers iets na negenen gestart.

Zowel het parcours als het weer was afwisselend te noemen.

Het parcours zou veelal verhard zijn, maar daar merkte je door de sneeuw eigenlijk weinig van. We liepen door de landerijen, langs water en over een prachtig vlonderpad. Dit maakte het een geweldige winterse tocht, en door het vlakke Groningse landschap zag je de dikke sneeuwbuien al van ver aankomen.

Omdat met name ik (Marlies) niet echt goed getraind was om de 50 kilometer te volbrengen had ik bij kilometer 30 besloten binnendoor te steken. Hierdoor kwam ik na 34 kilometer weer aan bij de zorgboerderij.

Melchior heeft meer ervaring op de lange afstanden en ging daarom alleen verder.

Er volgde nog een vlonderpad, en een kabouterpad en na 51 kilometer stond ook voor Melchior de warme maaltijd klaar in de zorgboerderij.

Al met al een prachtige dag, waarbij we weer lekker buiten hebben genoten!